Choroby cywilizacyjne nie są wyłączną domeną współczesnego pokolenia. Te same choroby stanowiły przyczynę upadku wielu klas, grup społecznych i narodów w całej historii ludzkości. Przez stulecia problem otyłości był lekceważony i niedoceniany, a profilaktyka otyłości nie istniała.

Dopiero badania przeprowadzone przez światową Organizację Zdrowia (WHO) pokazały ogrom problemu. Okazało się, że w roku 1996 na całym świecie było aż 256 milionów ludzi z otyłością, a wykonane symulacje i obliczenia prognozują, że w roku 2030 będzie ich aż 600 milionów! Widząc narastający problem, a w szczególności związek otyłości z innymi chorobami, WHO uznaje otyłość jako epidemię XXI wieku i zaleca jej leczenie. Problemem medycznym jest nie tylko sama otyłość, zwłaszcza jeżeli BMI przekracza 40 kg/m², ale choroby towarzyszące otyłości. Do takich należą między innymi: cukrzyca 2 typu, choroby serca i naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, zwyrodnienia stawów, zaburzenia hormonalne, bezpłodność oraz inne, których leczenie pochłania w zależności od kraju 3 - 6% kosztów przeznaczonych na opiekę medyczną. Jak wielki jest to problem świadczyć może to, że otyłość powyżej 40 kg/m² skraca życie średnio o 15 - 20 lat, a konsekwencje otyłości są poważniejsze od konsekwencji palenia tytoniu czy picia alkoholu. Leczenie otyłości powinno być wielokierunkowe, interdyscyplinarne i prowadzone przez zespół doświadczonych specjalistów. Pomimo złych wyników długoletniego leczenia zachowawczego ma ono pierwszeństwo w podejmowaniu leczenia osób z otyłością I i II stopnia. W przypadku otyłości III stopnia, czy też otyłości II stopnia z towarzyszącymi chorobami takimi jak cukrzyca czy choroby serca, chorzy powinni być informowani o możliwości, a nawet konieczności, wykonania u nich operacji bariatrycznej. Z wieloletnich obserwacji wynika, że ta grupa chorych jest nieskutecznie leczona zachowawczo, a czas kiedy stosowane jest u nich leczenie zachowawcze jest czasem straconym. Jest ono oczywiście niezbędne do odpowiedniego umotywowania chorego jak i przygotowania do leczenia operacyjnego. Pozostaje jedynie problem jak długo należałoby chorego leczyć zachowawczo? Niestety brak zrozumienia przez wielu lekarzy często prowadzi do przedłużania nieskutecznego i wielokrotnego leczenia zachowawczego, co prowadzi do pogłębiania się chorób towarzyszących otyłości i zespołu metabolicznego.
Na leczenie zachowawcze składa się: leczenie dietetyczne, aktywność fizyczna, leczenie psychologiczne oraz leczenie farmakologiczne. W niektórych przypadkach rozważyć należy również leczenie endoskopowe polegające na założeniu balona do żołądka. Niestety po okresie 6 miesięcy, kiedy balon jest usuwany, u wielu chorych następuje nawrót otyłości. W USA ocenia się, że trwałe skuteczne leczenie zachowawcze osiągane jest u ok 5% poddanych tego typu leczeniu.
W chwili obecnej jedynym skutecznym leczeniem otyłości olbrzymiej jest postępowanie operacyjne.
Foto: sxc/ajsmenTematyka
otyłość
operacja bariatryczna
nadwaga
leczenie zachowawcze
operacja
lekarze
Czy pomaga przy cukrzycy



